15 Haziran 2010 Salı

Kader

Şimdi ne demeli bu kadere...
Nasıl haykırmalı,ne söylemeli...
Hep beklediğin aşk çıktığında karşına hayat yine sana bir oyun oynayıp atıyorsa seni ondan uzaklara,atıyorsa en ters yollara...
Ne demeli bu kadere,nasıl küfretmeli ki vazgeçsin,vazgeçsin ayırmaktan o hiç birleşemeyen elleri...
Canın yandı mı hiç?
Hiç ağladın mı kaderine?
Ben ağladım...
Seni tanıdığım o gün ağladım
Yine dedim,yine yanlış zaman,yanlış yer..
Ve ben gidiyorum şimdi,sen arkada
Ben gidiyorum şimdi yine senden uzakta...


Hiç birleşmeyecek o eller biliyorum,belki bir gün belki iki
Ya sonra,ya sonra sevdiğim...
Özlemeyecek misin tenimi,özlemeyecek misin dudaklarımı
Kokumu özlemeyecek misin...
Özlem...artık o kadar anlamsız ki...Ben gidiyorum özlemlerimle...
Ben gidiyorum seninle...
Seninle dolu bir yürekle,seninle dolu anılarla,senden çok uzağa..
Oysa hayaller vardı daha kurulmamış,
Umutlar vardı edilmemiş,
Kahkahalar vardı sonra gözyaşları mutluluktan akıtılan...
Oysa biz olacaktık daha...
Oysalar kaldı keşkelerimle...
Biliyorum sen hep orada kalacaksın...
Hep kalbimde kalacak o küçücük izlerin...
Şimdi söyle kader ne demeliyim sana?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder