7 Ekim 2010 Perşembe

Gizli Kalmış Mektuplar 1


Son günlerde iyice hayata küsmüştü ne kimseyle konuşuyor, ne müziği kulakları sağır edercesine bir sesle dinliyor, ne de eskisi gibi saçma sapan isteklerde bulunuyordu...
Sanki hayatla olan bağlarını koparmak istiyordu. Akşamları uyku tutmuyor, o çok sevdiği yemeklerime kaşık bile sürmüyordu. Okuldan geldikten sonra odasına kapanıyor ve saatlerce sessizce düşünüyordu bilinmezlere...
İnsanların yüzünü bile görmek istemiyor ve acı çekmek için çabalıyordu,kanatıyordu kalbini hiç durmadan...
Birkaç kere konuşmayı denedim ama ne bir cevap alabildim, ne de eskisi gibi gözlerinde buldum cevabı...Eskiden o parıldayan gözler gitmiş yerine simsiyah,hüzün dolu,isyan dolu o gözler gelmişti...
Hayatımda bir şeyler eksilmişti, o küçük kız gitmişti artık ve elimden onun içten içe erimesini izlemekten başka hiçbir şey gelmiyordu. O süslü, deli dolu, çılgın kız artık yoktu. Şimdilerde hiçbir şeyi önemsemeyen, hiçbir söze aldırış etmeyen biri gelmişti.
Eski kızımı çok özlüyordum...
Oysa ne çok kavga ederdik, benim doğrularım, senin doğruların diye, benim zamanım, senin zamanın, sen ve senin gibiler...
O her zaman risklere girmek isterdi, tek düze yaşamaktan, çevresindekiler gibi olmaktan çok korkardı, farklı olmak isterdi hayatın tüm renklerinde, fikirleriyle, düşünceleriyle bilinmek isterdi girdiği her ortamda...
Ama nerden bilirdim hayatın o kahpe yüzüyle tanışıp, ondan ilk darbeyi aldığını...
Nerden bilirdim biten bir aşkı toprağa gömdüğünü, nerden bilirdim en acı şeyin yüzleşmek olduğunu sevdiği adamın yalanlarıyla...
Nerden...

08.11.2001
(2001 Yılında yazılmış bir hikayenin düzenlenmiş halidir.)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder