17 Haziran 2011 Cuma

Beklemek...

Beklemek...
Beklemek...
Beklemek...
Her şeyi biz yapınca hayat ne kadar kolay oluyor değil mi karşı taraf için, ya bizim beklediklerimiz?
Ya bizim hayallerimiz 'BİZ'E DAİR'
Hep mi sessizlik olacak bunların adı,hep mi bekleyiş olacak o sessizliğin getirdikleri
Geç kalınmış bir hayat istemiyorum ben,her şeyi zamanında her şeyi en güzel tadıyla yaşamak istiyorum. Çok mu zor?
Sanırım...Sanırım benim için değilse de başkaları için zor...
Ama biliyor musun an geçtikçe, zaman ilerledikçe o isteklerim azalıyor, eski heyecanım kalmıyor o hayallere dair ve sonra an geliyor VAZGEÇİYORUM...
Ve vazgeçerken anlıyorum ki vazgeçişimin nedeni ben değilim, beni bu sessizliğe itenler, onlar yerine kendimle konuşmama sebep olanlar...
Çaba göstermeyip, üzerine sabır bekleyenler...Ya bu sabır biterse,ya içim artık sessizlikten sıkılırsa, ya bu sessizlik yerini haykırışlara bırakırsa...Hiç düşünmezler...
Hiç düşünmezler çünkü bir gün o sessizliğin ses bulacağı akıllarına gelmez!
O sessizliğin bir fırtınaya dönüşeceği hiç mi hiç akıllarına gelmez...
Ve an gelir bekleyişler son bulur,sessizlik beklemekten vazgeçer...
Ve gider kendine yeni bir ses bulur yada hiç bir sese kulak eğmez,ömrünce susar...Ben mi? Yeni bir sese tahammülüm yok...Ya sesime kulak ver sustur haykırışlarımı yada susalım birlikte,hiç konuşmamak üzere...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder